Huize Pluis

1 maart

Afgelopen donderdag ben ik weer naar het ziekenhuis geweest. Er zijn weer nieuwe scans gemaakt en een gesprek met de chirurg wees uit dat het er allemaal goed uitziet. De bestraling heeft een goed resultaat gehad en een inwendig onderzoek onder narcose van de Gynaecoloog binnenkort zal definitief uitsluitsel moeten geven hoe het er  nu voorstaat. Ik hou jullie op de hoogte.

HOERA!!! Onze hulproep heeft 2 hele serieuze reacties opgeleverd. Met Gerda heb ik al kennisgemaakt en zij wilde gelijk op maandag, vandaag dus, wel beginnen. Morgenochtend komt de andere kandidaat kennismaken en ik heb goede hoop dat we hier weer 2 goede hulpen erbij hebben, zodat het werk een beetje prettig verdeeld kan worden en iedereen met een dagdeel werk zijn aandeel kan leveren om alle hokken iedere week weer schoon te krijgen.

...en als jullie willen weten wat dit hierboven is, lees dan vooral verder!

Zaterdag zijn er weer enkele koppelingen geweest. Jammer genoeg zonder foto's te maken (oeps) maar ook weer de nodige konijnen binnen gekomen. Één van hen was dit verwaarloosde en gedumpte pluisebolletje. Ze zag er vreselijk uit. Onder de klitten en haar achterkantje zag er ook niet vrolijk uit. Na even zoeken ontdekten we er een voorkant aan en we hebben het arme wicht eerst maar eens even bij laten komen. Toen het reismandje open werd gemaakt schrok Sandra zich rot. Ze dacht dat het wezentje al dood was, zo stil lag het erbij. Gelukkig kwam er al gauw weer een beetje leven in. Sandra heeft samen met Tineke de achterkant geïnspecteerd en het bleek dat we hier met een voedstertje te maken hadden.

Ik had zo met haar te doen dat ik haar in ieder geval een mooie naam wilde geven en dat werd Moya. Dit verwijst naar de nabije toekomst, want ik heb goede hoop dat zij er prachtig uit moet komen te zien na wat knippen, kammen en onderhoud. Maar  eerst maar eens de ogen te voorschijn zien te krijgen, want het arme beestje kon helemaal niets zien.

Gisteren heb ik haar naar binnen gehaald en ben begonnen met haar kopje te kammen en te knippen. Wat een lieverd. Ze bleef doodstil zitten en liet alles gelaten over zich heen komen. Zelfs het knippen rond de ogen was geen probleem. Toen gaan kammen en aaien tegelijk. De hele rug over en de flanken. De klitten zaten tot op de huid hier en daar en het leek er op dat ze wel al eens geknipt was geweest, maar dan met een heggenschaar. De vacht was heel onregelmatig hier en daar.

En toen, na goed 3 kwartier kwam de onderkant aan de beurt. Zij liet zich gewillig op haar rug draaien en ik begon te kammen. Eerst maar eens de klitten uit de buikharen kammen. Maar hoe verder naar beneden, hoe erger het werd en toen kreeg ze er genoeg van. Ik ben meteen gestopt, want het moet geen vervelende ervaring worden en ik ga de rest ook nog doen, vandaag of morgen.

Toen ik haar terugzette in haar hok kreeg ik ineens een hele andere Moya te zien. Levendig, nieuwsgierig, beweeglijk! Ik kreeg nauwelijk de kans een mooie foto van haar te maken voor de site, zo druk had ze het, want ze kon eindelijk weer zien!  Er ging een wereld voor haar open! Wat een scheet. Ze hupte van links naar rechts, keek over de rand van het hok naar beneden om dan weer met een mooie sprong door het hok te sprinten. En wat heeft ze een mooie blauwe ogen. Ze zijn nu nog een beetje rood geïrriteerd omdat de haren er steeds inzaten, maar met een paar dagen oogzalf zal ook dat snel verholpen zijn.

Pas na een minuut of 5 nam ze de rust om eens even lekker te gaan eten. Goed zo Moya, zo komen we er wel!

Sandra had het druk met de plaatsingen en binnenkomende konijnen. Er zijn er 3 geplaatst: Eerst Hidde, gekoppeld aan een voedster die sprekend op hem leek, toen Imme, die een prachte witte Vlaamse reus als man kreeg. Ze was meteen helemaal verliefd op hem. Hij moest zich nog even achter het gigantische oor krabben wat hij van dit kleintje moest denken, maar dat went wel Vlimmen, zij doet heel voorzichtig en gunt je de tijd wel. En dan, last but not least onze eigenste Kwek. Het jochie zat al zo lang te wachten op een vrouw. Maar iedereen zag hem over het hoofd, leek het wel. Bert heeft hem van een klein, schuw manneke helemaal vertrouwen zien krijgen in hem en op het laatst kwam hij al naar hem toe als hij met het voer kwam en mocht hij hem aaien. Kwek heeft nu een prachtige en lieve hangoorvrouw gekregen en hij gedroeg zich bij de koppeling als een echte gentleman. Het ga je goed manneke. Bert mist je.

Tussendoor kwamen dan nog 4 konijnen binnen: 3 afstands (Dieuwke, Joukje en Joost) en 1 dumpertje. (Moya)

Dieuwke                                   Joukje                                   Joost

's Avonds om 20.00u kwam er toen nog een gevonden konijntje binnen. (Noa)