Huize Pluis

Zaterdag 16 januari.

Brrrrrrr, kkkkoud en druk! Een hele drukke zaterdag. Vorige week werd er niet gekoppeld, want het zou heel erg koud worden met een snijdende oostenwind en sneeuwjacht.

Vandaag ging het wel allemaal door en hoe! Veronica en ik (Irma) gingen al vroeg op pad. Het zou toch niet zo koud worden vandaag? Nee toch? Omdat we toch met z’n tweetjes zijn hebben we van te voren al overlegd dat we een extra koppelren neer zouden zetten, want het wordt vandaag druk. Erg druk!

Zo gezegd, zo gedaan, maar de eerste koppeling was met Keiko en Max. Max is een binnenkonijn en die kan je niet vrolijk een uurtje buiten in een rennetje zetten natuurlijk. Dus hup, rennetje naar binnen, bakje met hooi en een wilgentunnel mee, kleed op de vloer en koppelen maar. Max is een heel mooi grijs hangoornijn en werd gekoppeld aan Keiko. Deze Japanse schone zag Max wel zitten hoor. Max vond dat gedoe achter hem een beetje minder, maar neus aan neus vond hij wel leuk. Er werden plukken haar uitgetrokken, achter elkaar aan gerend, maar de baasjes zagen het wel zitten. Geen makkelijke koppeling, maar ze hebben de tijd om te koppelen en hebben dit ook vaker gedaan. Komt vast helemaal goed met die twee.

Ik zat dus lekker binnen en Veroon was buiten aan de gang.

Winnie en Puk (yes, eindelijk) worden gekoppeld aan Tunde en Benjamin. Wie is wie en wie is er dominant en wie is terughoudend, wie is wat bang en voor wie dan? Kortom: geen gemakkelijke koppeling, maar Veroon’s gevoel heeft het zelden mis. Veel uitleg over de konijnentaal, veel tips en vooral veel geduld hebben en dan zal ook dit viertal het vast leuk krijgen samen.

terwijl de ene helft van het viertal nog de boel is aan't aftasten.....

....liggen de andere twee al rustig samen onder de pallet en zien wel wat het wordt.

Intussen wordt Bo binnengebracht. Ik heb hier dus niets van meegekregen, maar afgestaan omdat het niet ging met haar partner.

Ook komt er een gezin om te kijken voor een koppeltje nijnen voor de verjaardag van de dochter. Bux en Kaileigh laten zich van hun beste kant zien, maar passen toch niet helemaal bij de verwachtingen van deze mensen. Ze gaan hun verblijf thuis verder in orde maken en bellen later terug. Ze willen graag een koppeltje met Daan en een van zijn dochters. Later hebben we Daan en Hanne bij elkaar gezet en dit ziet er goed uit. Ze worden deze week verder gekoppeld en mogen 23 januari naar hun nieuwe thuis. Deze koppeling ging als een trein, ze zaten gisterenavond al lekker samen in 1 tweemeterhok! (Jenni).

Yang komt met zijn baasjes om gekoppeld te worden aan Tommie. Twee ‘plofkonijnen’ die ‘ontploffen’ in de ren.

Geintje, maar ook dit was geen hele makkelijke koppeling. Het zal wel aan het weer liggen of zo! Ze vlogen elkaar even in de haren en daar hebben ze beide genoeg van! Die haren dan hè. Maar volgens oppermeesteres in de koppelkunde (Veroon) gaat dit wel goed komen hoor! Samen in een reismand (lekker tegen elkaar aan) weer een hele rit naar Purmerend. Tegen de tijd dat ze thuis zijn ruiken ze al naar elkaar……

Intussen…. tja, twee koppelrennen, weet je nog? Ik ontvang Muffin met zijn baasjes en Muffin gaat Elske ontmoeten. Elske snapt het helemaal niet. Wat moet hij toch van me? Ik ren maar weg hoor! Niet echt bang, maar ze snapt gewoonweg niet wat hij van haar wil. Muffin vindt haar wel leuk en gaat iedere keer weer naar haar toe. En zij, zij rent weer weg. Wel even een verandering toen ze lekker haar eigen ding deed, maar wat ze toch met die kerel aan moet….

Samen in het reismandje (de baasjes zagen het wel zitten hoor) en Muffin likt Elske. Ohhh, is dat het? Ja Elske, dat is het, fijn hè? Ook weer geen hele makkelijke koppeling, maar dit komt helemaal in orde. Heb het goed meiske met die knappe vent!

Ik zie Veronica formulieren invullen terwijl ze letterlijk staat te rillen van de kou. En ook ik voel mijn tenen bijna niet meer. Ik dacht niet dat het zo koud zou zijn vandaag, maar er staat een stevige wind die ons echt verkleumd! Je staat tenslotte stil bij de koppelingen. Als je nou hard aan het poetsen was, krijg je het wel warm, maar vandaag even niet…..

Milo komt voor een meidje. Milo komt van Huize Pluis, maar is zijn maatje verloren. Milo is heel lief en makkelijk. Ja, tuurlijk, dat is hij ook, maar tijdens de ontmoeting met Froukje ging het toch iets anders. Wat is dat toch? Het weer of zo? Nog geen makkelijke koppeling gehad vandaag. Maar goed, Froukje heeft net een nest groot gebracht, maar vindt Milo wel leuk. Milo denkt daar toch iets anders over en haalt uit door te happen naar Froukje. Hmm, na meerdere aanvaringen besluiten we om het te proberen met Bo, die vandaag net is binnengekomen.

Bo, op de zelfde dag dat ze binnenkwam alweer geplaatst!

Veroon stelt voor om ze samen in de andere koppelren te zetten (vandaag haar koppelren), want Veroon kan het veeeel beter… hahaha. Nee hoor, we plagen elkaar gewoon graag. Toch ging deze koppeling anders. Milo is wat bang, maar bijt niet. Bo heeft het helemaal naar haar zin. Laat overal haar geur achter, maakt binkies en ploft lekker neer. Maar ze vindt Milo wel erg leuk. Milo loopt steeds maar voor haar weg en heeft het op een gegeven moment wel duidelijk gehad. Trillend zit hij daar (wel alert hoor) en de baasjes besluiten om het thuis verder te gaan proberen. Ik heb niet het gevoel dat dit niet in orde zal komen, maar Milo moet even vertrouwen krijgen in een nieuw maatje. Succes met deze twee.

Inmiddels zijn ook Doortje en Greet gearriveerd. Wit en zwart, twee leuke voedsters, die het na intensieve pogingen toch niet met elkaar kunnen vinden. Zij zoeken dus ieder een eigen leuke, gecastreerde vent om mee samen te gaan wonen.

Ook ik ben intussen tot op het bot (en dat heeft best even tijd nodig, hihi) verkleumd van de kou. Soep! Warme soep! Heerlijk, dat krijgen we binnen voorgeschoteld van Bert. Bibberig van de kou eten we een kom dampende soep. Ahhhh, dat doet even goed zeg! Ondertussen met Jenni de koppelingen doorgenomen en we zijn het er over eens dat dit geen gemakkelijk dag was. Niet alleen omdat het zooo kkkkoud was, maar ook omdat de koppelingen allemaal ‘lastig’ waren.

Je hebt van die dagen dat het gelijk klikt, maar vandaag moeten bijna alle koppelingen het hebben van de thuissituatie. We hopen (en vertrouwen daar ook op) dat alle koppelingen thuis voorspoedig zullen verlopen en dat we straks allemaal mailtjes binnen krijgen met ‘we zijn zo blij met elkaar’ verhalen.

Buiten zitten Daan en Hanne lekker in de ren en we maken nog even wat schoon en ruimen op. Bux en Kaileigh mogen ook weer lekker los. Zo’n leuk koppeltje. Lekker nieuwsgierig, klimmen, en oh zo lief. Een heerlijk stel! Ik hoop dat er snel een leuke plek komt voor deze twee.

Lekker naar huis. Verwarming aan in de auto…… Wat een dag hè? Koud, maar wel 6 nijnen herplaatst en ook nog twee gereserveerd. Niet slecht toch?

De koppeling van Daan en Hanne is een groot succes. Zo trof ik ze zojuist aan, zittend achter hun raampje. (J)

Groetjes,

Irma