Huize Pluis

22 december

Zoals jullie zullen begrijpen wordt deze Kerst en Nieuwjaar een hele bijzondere en naar ik hoop geen al te vervelende. Gisteren is n.l. de echte behandeling gestart met chemo en bestraling en daar zit ik de komende 5 weken dagelijks aan vast. De chemo gelukkig maar 1x per week. Bestraling 5x. Maar ik denk dat ik, samen met mijn gezin hele fijne en warme dagen ga hebben.

Toch is nu niet ineens alles kommer en kwel en zeker ook de geweldige ondersteunende en warme reacties die ik de afgelopen tijd al van velen van jullie mocht ontvangen leveren daar een grote bijdrage aan. Daarvoor wil ik dan ook iedereen heeel hartelijk bedanken!!!!

Ook vanochtend zat er weer zo'n leuk initiatief bij. Lees maar mee, maar eerst een leuke foto van de sneeuwpret van Bux en Kayleigh hier in de ren.

Ze vonden het prachtig!

En intussen gaat het werk in de opvang gewoon door, ondanks het barre weer. Dat zagen we zaterdag al maar ook de schoonmaakploeg van vrijdag werkte ijverig door. Terwijl Bux en Kayleigh lekker rondsprongen in de ren, konden zij ongestoord het hok een goede beurt geven. Want dat konijnen het over het algemeen niet leuk vinden dat er in hun domein gerommeld wordt waar ze bij zijn, dat hadden ze de vorige keer al ondervonden.

En dan nu de brief die ik vanochtend kreeg:

Beste allemaal,

Sinds vorig jaar ben ik gestopt met het sturen van kaarten per post en stuur in plaats daarvan een kaartje per e-mail, met een donatie aan een goed doel. Twee criteria vind ik belangrijk: dieren en dat er niets aan de strijkstok blijft hangen. Zo kom je al gauw bij particuliere initiatieven terecht, Huize Pluis werd het dit jaar.

Het is al weer bijna een jaar geleden dat ik maar eens een blik wierp op Opa’s – no name – Konijn. De verzorging was mijn hoogbejaarde opa duidelijk teveel geworden… Een bezoek aan de dierenarts was geen overbodige luxe. Maar wat dan? Toch maar afstaan misschien.. Al surfend op het net stuitte ik op Huize Pluis. Een kleinschalige opvang in Ede voor tamme huiskonijnen, dat bovendien al veel konijnen had herplaatst (stand nu is 271 konijnen). Einde van de middag gebeld, de situatie uitgelegd en ja hoor, Konijn was meer dan welkom.

Na het bezoekje aan de dierenarts, Konijn was gelukkig gezond, ging ik die avond met mijn nichtje Manon naar Ede. Het was “even” zoeken, maar Konijn viel dan ook wel met zijn neus in de boter: een groot schoon hok, de eigenaresse van de opvang had een héél groot hart voor konijnen èn er had al iemand gebeld die op zoek was naar een mannetjeskonijn van zijn type ras. Na jaren alleen te zijn geweest, eindelijk een vriendin! Konijn werd die avond vernoemd naar opa (Hentje) en verhuisde na een succesvolle koppeling:

Links zien we hier Hentje.

(natuurlijk na eerst te zijn gecastreerd ;-) naar een voedstertje, genaamd Knorretje.

Voor meer aandoenlijke konijnenverhalen www.huizepluis.nl of uitbreiding van de konijnenren: www.bunnybin.nl

Groetjes, Marianne

Dit leuke initiatief wordt natuurlijk ook heel erg op prijs gesteld en ik heb Marianne ook al heel hartelijk bedankt per mail.

Toch staat dit initiatief niet helemaal op zichzelf. Tijdens mijn Ziekenhuisopname 3 weken geleden lag er een mevrouw bij mij op de kamer die dit, samen met haar dochter, al een paar jaar zo deed. Kerst- en nieuwjaarsgroeten versturen per mail en het daarmee bespaarde geld overmaken naar een goed doel. Zij kozen daar ook steeds heel bewust voor kleinschalig werkende doelgroepen, die zich op dieren richten en waar het minste kans bestaat dat er teveel aan de strijkstok blijft hangen van directeuren e.d. Dus waar het direct ten goede komt aan de dieren zelf. Dit jaar werd dat dus Huize Pluis want we waren natuurlijk in gesprek geraakt en vroeg of laat komt bij mij dan toch de opvang ter sprake... Tja, dat krijg je er bij mij gewoon bij.  :)