Huize Pluis

15 november

Ik wil even bij het begin beginnen en dat was donderdag de 12e. "s Ochtends ging de telefoon en daar was Ria weer. Vorige week had zij al die lieve, schuwe Paddy gevonden en nu zat er weer een dumpertje op een steenworp afstand van diezelfde plek. Dit manneke was zo mogelijk nog kleiner, maar ook heel slim, want hij had de weg gevonden naar haar tuin en zich in de houtopslag verstopt. Het was nog een hele klus om hem eruit te krijgen, maar Ria zou Ria niet zijn al haar dat niet lukte. Of ze ook dit kleine kereltje mocht brengen? Wat een vraag! Een uurtje later kwam ze binnen.

En kijk nou wat ze bij zich heeft! Dit kleine, lieve maar nog doodsbange moppie van pakweg 5 à 6 weken oud, dat een paar dagen zich heeft weten staande te houden in de harde buitenwereld. Wat een dapper ventje. Ik heb hem dan ook Bink genoemd. Maar dat dit soort praktijken worden gebezigd vind ik ronduit gruwelijk. Dit gaat mij dwars door mijn ziel. Hij is nu bij Carmen waar hij tot zijn castratie mag logeren en goed wordt gesocialiseerd door Carmen en haar gezin.

Ria woont in het buitengebied van Loenen en heeft al menig konijntje het leven gered. Het maakt haar dan ook niet uit om de rit naar Ede te maken om te zorgen dat zo'n moppie een goede tweede kans krijgt. Geweldig Ria. Dank namens alle konijntjes.

's Middags was nog de koppeling van Joop met een leuke, witte uitvoering van Joop zelf. Ze mochten elkaar wel en na een tijdje is hij dan ook mee gegaan naar zijn nieuwe thuis, samen met zijn bruid Oelie, die eerder aan Hjerre gekoppeld is geweest, die ook van Huize Pluis afkomstig was maar droevig genoeg plotseling was overleden. Deze koppeling ging vlotter dan destijds die met Hjerre, dus dat beloofd alle goeds.

Zaterdag beloofde een drukke dag te worden voor mij. Al vroeg begon ik met de voorbereidingen voor een lunch met alle vrijwilligers die Huize Pluis ook de komende tijd nog gaan runnen en op de rails houden. En zie, daar is bijna het voltallige BunnyBin team! Alle "koppelaarsters, die zich eerder jaren voor BB hebben sterk gemaakt , gaan dat nu voor Huize Pluis doen. Het leek wel een reünie! Irma en Veronica waren er al eerder om evt. voorbereidingen buiten voor de koppelingen te regelen en ik had de hulp van Tineke al ingeroepen voor het "binnenwerk" aangezien ik niet zo'n held ben met catering enzo. Tineke wel. In een mum van tijd zag de tafel er prima uit.

Hierboven zien we nog 6 bordjes, maar al gauw werden er nog 3 bordjes bijgezet, want er was een hogere opkomst dan aanvankelijk gedacht. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

Wilma bracht ook nog 4 gedumpte konijntjes mee die in Ermelo bij de dierenambulance zaten te wachten op vervoer naar Ede. Kijk maar gauw even bij te plaatsen konijnen, want ze zijn weer allemaal heel lief en leuk. Theo, de vriend van Wilma, heeft de foto's gemaakt deze keer. Prachtig!

Veronica (l) en Wilma (r) meteen aan het werk met de nieuw binnengekomen konijnen. (foto:Theo)

Deze lunch was niet zomaar maar er moest ook nog wat overlegd en gepraat worden over hoe verder, de huisregels, taakverdeling, het werkschema, (want nu het kan rouleren is het minder zwaar en hoeft iedereen maar gemiddeld 1x in de 5 weken een zaterdag te komen). Alles ging in een hele prettige sfeer en er was ook nog even een rondleiding waarbij wat handige wetenswaardigheden konden worden verteld.

Foto: Theo.

Het voltallige team bestaat nu uit: Veronica, Irma, Tineke, Wilma, Dorothea en Sandra (de koppelaarsters), Veronica blijft ook de mail en de telefoon bestieren en maakt alle afspraken, Tineke neemt de site en de administratie over, mocht dat nodig zijn. Verder zijn daar dan nog Marjo en Karin, die ieder een dagdeel komen om hokken schoon te maken. Carmen blijft de ziekenboeg en creche doen. Alle kleintjes, die nog niet geplaatst kunnen worden, moeders met nestjes en pas gecastreerde rammen logeren bij haar en haar gezin en worden gesocialisseerd. Ook rijdt zij naar en van de Dierenarts met zieke nijnen en rammen die gecastreerd moeten worden. Zo moet het toch lukken dachten we!

Toen iedereen weer zo'n beetje weg was kwam er nog een gezin met een leuke voedster, Janneke. Het hok en de ren die zij hadden gemaakt, bleek wat groot uitgevallen en men had bedacht dat daar ook meer konijntjes in konden samenwonen. Zij kwamen in ieder geval al voor Snowy en werd er besloten om te kijken of Witney erbij een goed idee was. Nou, dat ging prima. Zowel de kleine Snowy als de 2 dames zagen het wel met elkaar zitten en al gauw werd er over en weer kennis gemaakt en gelikt.

Ze gingen met zijn 3en in een doos mee naar huis en ook daar lijkt het proces zich positief voort te zetten.

Later op de middag kwamen Mischa en Jeroen nog voor Nijn. Nijn blijft binnen wonen en hebben we dan ook maar de koppeling binnen gedaan. Net zo gemakkelijk. Nijn had veel interesse in Squidles, die niet bang voor hem was maar zijn al te opdringerige gedrag dacht te kunnen ontlopen door in het afwasteiltje te gaan zitten.

Maar Nijn is ook niet van gisteren dus trok hij op een gegeven moment de stoute schoenen aan en wurmde zich er nog bij....

... 't kèn nèt!

Nou, dit was een vruchtbaar weekend, toch?

groetjes,

Jenni.