Huize Pluis

8 november.

Sjonge jonge, wat een weer was het gisteren! Wind, regen, vallende bladeren... Ook wel mooi natuurlijk maar de troep die het achterlaat! Er stonden 2 koppelingen op het programma en er zouden 2 konijnen binnenkomen. Tineke kwam mooi op tijd om even alles klaar te zetten en door te praten. Aangezien ik me nu weer (en nog) goed voel, ben ik mee naar buiten gegaan en heb hier en daar wat meegeholpen. Veel te lastig om je handen in de zakken te houden terwijl er iemand hard aan het werk is en een hok soppen of uitvegen is geen zwaar werk, toch?

Allereerst kwam Tiko binnen. Er werd afstand van hem gedaan, maar meteen toen ik in het reismandje keek stond voor mij één ding vast: dit is geen Tiko!

Bij navraag werd mij verteld dat men in de dierenwinkel had verzekerd dat het een rammetje was, want ze verkochten zelfs alleen maar rammen! Nou mooi niet dus. Tiko was bij nadere controle toch echt een Tika. We hebben er hartelijk om gelachen en het baasje verzekerd dat zij een leuke gecastreerde vent gaat krijgen bij een goede baas.

Even later kwam ook Joep binnen en Tineke ging buiten aan de slag met de koppeling van Marius aan zijn 2 toekomstige vrouwen, want die waren inmiddels ook gearriveerd. Joep is een heel leuk, klein rammetje met zo'n prachtige wildkleur en een paar prachtige Bambi-ogen. Zijn buikje is mooi lichtgeel gekleurd en hij oogt heel nieuwsgierig de wereld in. Ook voor dit ventje zit er vast ergens een leuk voedstertje te wachten op een partner, maar eerst nog naar de dokter. Jaja, dat moet echt!

Tineke was inmiddels al een goed eind op weg met de koppeling van Marius. Dat ging prima. De dames waren meer geïnteresserd in hem dan hij in hen. Er was veel te veel te zien en te ruiken.

Maar kijk eens wat een prachtige vrouwen. Dat kon ook voor Marius niet onopgemerkt blijven. Hij had zelfs nog een rendez-vous in de tunnel met een van hen.

De nieuwe baas van Marius had nog een vriendin meegebracht, die ook nog eens een goede bekende van Tineke bleek te zijn. Zij was ook erg geïnteresseerd in konijnen en kwam nu kijken of het ook echt iets voor haar was. Ze viel als een blok voor Ivo en zocht daar toen maar meteen een goede vrouw bij. Dat werd Hiawatha. In de tijd dat nu Ivo nog moet wachten tot hij veilig is en Hiawatha's wond nog wat meer kan genezen, gaat zij nu naarstig aan de slag om een mooi, ruim hok te ritselen en er een mooie ren aan vast te maken, want dat konijnen de ruimte moeten hebben, daar was ook zij van overtuigd.

Daarna kwamen er nog mensen voor een voedstertje, waarvan de koppeling met het meegebrachte rammetje op zich wel veelbelovend verliep, maar waar de uitloopren aan het hok nog niet  gerealiseerd was. In eerste instantie dacht ze dat dit wel in een week te realiseren moest zijn maar bij nader inzien zou het toch langer gaan duren. Jammer voor alle partijen maar wij vinden dan toch dat eerst alles in orde moet zijn voordat wij een konijntje meegeven. Nu komen zij terug als alles klaar is en kijken dan of er een ander geschikt voedstertje voor hun rammetje is. Angieis dus nog steeds op zoek naar een leuke vent!

Er was ook nog een mail binnengekomen van mensen, die hier al eens een konijn op hadden gehaald en nu een konijntje in de berm hadden gevonden. Het beestje was totaal gestresst en bang en ze hebben het gelukig kunnen vangen. Of wij een plekje voor hem hadden. Ze kon hem woensdag komen brengen maar omdat ze niet veel thuis was de komende dagen en ze zich wat zorgen maakte om hem vroeg ze of dat ook eerder kon. Zo kwam Paddy vanmiddag al hier. Een prachtig zilvervosje, maar dan zonder Vosbeharing... Nou ja, ik zal zo snel mogelijk een mooie foto van hem maken en dan kunnen jullie zien wat ik bedoel. Houdt de site maar in de gaten!

Na nog wat hokken schoonmaken en opruimen waren we rond 16.30u  klaar en konden we moe maar voldaan naar binnen voor een kop warme thee. 

Groetjes, Jenni.