Huize Pluis

4 juli

Wat een hitte afgelopen dagen! De vriezer draaide op volle toeren om alle flesjes en ice-pods (Zie Winkeltje bij www.bunnybin.nl ) koud te houden. En ze hadden ze nodig, ondanks alle schaduw in onze tuin. Maar we hebben het gered. Gisteren was Dorothea hier om te koppelen en gelukkig waren Marjo en Ria er ook weer om haar bij te staan. Na afloop waren er 6 hokken leeg en alles weer schoon en de konijntjes die nog in de "noodhokken" zaten, zitten nu weer in een normaal hok. Want het gaat allemaal gewoon door... het dumpen, het afstaan maar gelukkig ook het plaatsen.

Dit zijn kleine Erik en zijn grote broer Hans, 2 dumpertjes, doodsbang binnengebracht. Eerst maar eens rustig bijkomen bij Carmen....

Hans is inmiddels gecastreerd en komt binnenkort op de site. Hij is al aardig ontdooit.

Verder kregen we nog Talin binnen. Een Moppie van pakweg 10 weken. Agnes van de Dierenambulance kreeg hem 's avonds laat binnen. Bij een latere inspectie blijkt het toch een voedstertje te zijn! Foutje!

Haar ondertandjes waren zo lang dat zij al een tijdje practisch niet meer had gegeten, want zij is sterk vermagerd. Die eerste nacht heeft ze haar bij zich gehouden en is enkele keren het bed uit gegaan om haar in ieder geval wat water toe te dienen en de volgende morgen met haar naar de dierenarts voordat ze haar bij mij bracht. Geweldig. Bedankt Agnes!

Ze moeten haar letterlijk zowat tot in haar neus hebben gezeten. En ongelooflijk dat het zo'n lief en toegankelijk vrouwtje is! Hij komt gelijk naar het deurtje van haar hok en wil best een aai. Eten dat ze doet....! Het duurde zelfs heel even voordat zij door had dat het weer kon, maar toen het dubbeltje eenmaal gevallen was, schrokte zij alles naar binnen en ontdekte zij ook dat zij weer aan een strootje of aan het hooi kon knabbelen.

En toen kreeg ik gisterochtend weer een telefoontje van Agnes: weer een konijntje gevonden. Of ze het weer even bij zich kon houden tot na de plaatsingen? Tuurlijk kon dat! Dus nadat alle werk van gisteren erop zat kon zij komen. Een prachtig kleurdwergje, zoiets als Belle, maar aan de oogjes kon ik zien dat ze toch al wat ouder moest zijn, maar ze zag er prachtig glanzend uit. Ik heb niet eens de tijd gekregen om een foto van haar te maken want vanochtend belde de eigenaar al op. Hun konijntje was kwijt en bij de Dierenambulance hadden ze mijn tel. nr. gegeven. Dolblij kwamen ze haar ophalen! Leeftijd? 10 JAAR!!!

Mijn dag kan niet meer stuk. 

Maar gisteren was dus weer koppeldag en Dorothea, Marjo en Ria hadden hun handen vol.  Allereerst was Tommie aan de beurt. Die werd gekoppeld aan Ibbeltje. Een pronte dame die niet onder de indruk was van Tommie's overmoed, want Tommie kan pittig zijn en is duidelijk aan het puberen.

Van Anke kreeg ik al volgende foto's opgestuurd...

... en dit prachtige portret van Tommie.

... en dan heb ik nog een verrassing voor hen, want ik kon het niet laten een portret van hun Ibbeltje te maken toen ze hier waren...

Molly was de volgende gelukkig. Zij kreeg een prachtige man, maar een die ook uit een opvang komt en w.s. een vreselijk verleden heeft gehad en nog steeds geen of weinig vertrouwen heeft in mensen. Gelukkig wel in konijnen en nadat zijn vorige vrouwtje is overleden, krijgt hij nu die lieve Molly aan zijn zijde. Ook van haar zal hij niets te vrezen hebben.

Molly gooit hier al haar beminnelijkheid in de strijd om de arme Blue op zijn gemak te stellen.

Toen ik Marijne, die Pluisje wilde reserveren, eerlijkheidshalve waarschuwde dat Pluisje nog wel eens haar tandjes wilde laten zien (en voelen) om haar zaak kracht bij te zetten, reageerde ze heel laconiek:" oh, maar dat doet Pipper ook." Nou, zo'n instelling moet je dus hebben als je een dame als Pluisje wilt, dan komt het helemaal goed. En dat is dus ook gebeurd. Pipper en Pluisje konden het prima met elkaar vinden en Pluisje ging dus mee naar huis met Marijne.

Pluis wacht hier rustig af totdat Pipper weer onder de pallet vandaan komt. Pipper heette vroeger trouwens Salmi en komt ook al uit de stal van Huize Pluis.

Na een heerlijke lunch van Bert, kwam Anja voor Snickers. Anja keek eens even rond en constateerde toen dat we wel erg vol zaten en zij eigenlijk zoveel ruimte had te bieden, ook aan meerder konijnen. Dat had ze ook wel al in gedachten voor de nabije toekomst, maar waarom dan niet meteen de koe bij de hoorns gepakt en zo werd de koppeling van haar Ariane met Snickers een groepskoppeling met ook nog Belle en Binky erbij! 

Binky, Belle en Snickers.

Snickers en Ariane.

Snickers en Binky

Van voor naar achter zien we hier: Ariane, Belle, Binky en Snickers.

Het was een heerlijke, ontspannen koppeling en dit hierboven was het resultaat na krap 3 kwartiertjes koppelen. Geen vlokje, geen onvertogen woord (als je daar al van kunt spreken bij konijnen) en Anja ging zeer tevreden met haar clubje naar huis, haar man verrassen, want die wist nog niet beter dan dat zij met alleen Snickers thuis zou komen.

Voor ons was het al met al een zeer geslaagde dag en nu kunnen er weer een paar dumpkonijntjes deze kant opkomen die inmiddels bij de Dierenambulance Ermelo/Harderwijk bij Evert zitten te wachten op een plekje in de opvang. Maandag komen de eerst drie.  HOEZO VAKANTIE?