Huize Pluis

1 mei

Zaterdag 1 mei 2010, de dag van de arbeid…… Al vroeg op pad naar Huize Pluis. Veroon pikte me om 09.15 uur op. Onderweg natuurlijk weer even heerlijk bijgekletst.

Jenni wilde weer door Veroon geknipt worden, maar eerst waren er mensen voor een rammetje. De keuze viel op Tusk. Hij mocht met de mooie kleine Miffy kennis maken en dat ging gelijk al erg goed. Baasje en vrouwtje van Miffy gingen paardrijden en lieten haar en Tusk in goede handen achter. Ze kwamen later terug om ze weer op te halen. Dit hadden we van te voren allemaal afgesproken, dus geen probleem, vooral niet als de koppeling zo goed gaat. Heb het leuk samen!

Inmiddels is Marjo gearriveerd en die zal vandaag wat hokken schoonmaken en meekijken en luisteren met de koppelingen!

Jenni is geknipt en heeft weer een schitterende coupe. Ook Gaudi (hond en speelt graag met bal) heeft de nodige aandacht gehad, maar we kwamen voor de nijnen toch?

Jenni's nieuwe coupe.  

Tatjana en dochter komen met een leuke dame en willen graag kennis maken met Yoda. Ach, die arme schat, wat heeft hij allemaal moeten doorstaan. Gevonden in het bos met wel VIJFTIG teken. Carmen (onze pleegmoeder) heeft hem ontdaan van al dit vreselijks en ook is hij gecastreerd. Na al deze ellende bleek hij ook nog eens verkeerd groeiende tanden te hebben. Deze zouden elke 14 dagen!! geknipt moeten worden. En dat is echt geen doen hoor. Maandag gaat hij onder narcose en worden zijn tanden getrokken, zodat hij hier nooit meer last van heeft. Eten kan hij dan gewoon hoor. Hij murmelt gewoon de brokjes naar zijn kiezen en alleen het groenvoer moet klein gesneden worden. Dat gaat echt heel goed hoor! Ik spreek dan ook uit ervaring.

De koppeling ging goed hoor, Yoda laat helemaal blijken dat hij het konijn zijn niet is verleerd. De dame zelf was aan het springen en sprong zo de ren uit….. Volgende week komen ze Yoda ophalen. Sterkte ventje met de operatie. Het komt allemaal goed schatje! En wij vinden het zo super dat jullie juist voor zo’n konijn als Yoda gaan.

Willemijn komt met een hele mooie zwarte hangoor (Pluisje) aan. Prachtig glanzend en zij komt voor Kazuki. Wat een leuke match zeg. Heel rustig, alsof ze elkaar niet zien (duh, echt wel) wordt de koppelren onderzocht. Toch komen ze elkaar natuurlijk tegen en wordt er even hevig bepaalt wie er de baas gaat worden.

Neem maar van mij aan, dat het die zwarte schone gaat worden. Maar Kazuki is totaal niet onder de indruk en gaat ook achter haar aan. Geen agressie, gewoon even hun gang laten gaan en zitten ze zomaar even bij elkaar te eten. Veel uitleg was niet nodig en Kazuki gaat een heerlijk leventje tegemoet. Heb het goed ventje!

.... en we kregen zojuist al een foto opgestuurd van zijn nieuwe baasjes. Het gaat helemaal goed met die twee!

Het schoonmaken stagneert, want binnen zitten Jenni en Marjo met Betsy in de kamer. Betsy eet namelijk niet goed, maar oogt wel heel levendig. Betsy is eergisteren al gesteriliseerd omdat ze een ontstoken baarmoeder bleek te hebben. Nou dan zal ze nu wel weer gaan eten, toch? Niet dus! Marjo, die ook ervaring heeft met konijnen, probeert haar te dwangvoeren, nadat het Jenni mislukt. Ze weigert ten enen male te slikken en duwt alles weer met haar tong naar buiten, dus ook Marjo moet het opgeven. Dan maar eens kijken wat er anders kan zijn. Op de grond zetten? Op een kleed? Wat oud brood erbij? De dwangvoeding in een schoteltje... Niets mag baten, maar ze legt wel ineens een grote nieuwsgierigheid aan de dag. Ze loopt rond en neemt spoorslags Gaudi's mand in bezit. Arme Gaudi ligt zielig vanaf een afstand te kijken.Maar we zijn er nog niet uit met Betsy. Ze wast zich, springt op krukjes maar eet niet! Aaaargh...

Dan komen er twee dames binnen met wie het niet meer boterde. Zeg maar, zussen die in onmin zijn geraakt… We horen het vaker en raden het ook niet aan. Vaak gaat het goed hoor, maar die meiden en de pubertijd en dat dan ook in het voorjaar…. brrrr. Vader en drie kids (eentje was een vriendinnetje) moesten nu bepalen wie bleef en wie een leuke ventje zou ontmoeten vandaag. Heel goed dat ze geïnformeerd hebben naar de mogelijkheden bij de opvang.

Vlekje, bij ons omgedoopt tot Maria, naar één van de dochters.

Vlekje (een gesteriliseerde voedster) blijft bij ons en haar zus mocht kennis maken met een van de kerels hier. Corneel? Ja, die is leuk. Irma, houd jij Corneel even vast, dan kijken wij nog even bij Wouter. Tuurlijk en onderwijl glipt Vlekje (die inmiddels Maria heet, naar de dochter) uit de ren, want daar was ik mee bezig toen ze aankwamen. Maria weer gevangen en Corneel terug gezet (sorry jongen). De keuze is namelijk gevallen op Wouter!

Samen in de koppelren, heel veel informatie geven en het ziet er goed uit. Thuis verder koppelen en dat komt het heus goed met deze twee.

Wouter in deze mooie and met zijn nieuwe baasjes mee.

We hebben Knotje en Pepito naast elkaar gezet……. Ze vinden elkaar leuk! Erg leuk, ze zitten neus aan neus tegen het gaas en Knotje laat zich heerlijk op haar zij vallen tegen het gaas (daar zit Pepito). Zo lief om te zien.

We zitten net in de auto en Veroon wordt gebeld. Of ze vanmiddag nog kunnen komen voor een leuke voedster…… Maria misschien? Veroon weer naar binnen en met Jenni afgesproken dat ze later nog kunnen komen. Ik ben benieuwd wie er is meegegaan.

Nou dat werd inderdaad Maria. Samen met Marjo hebben we die twee gekoppeld. Het spande er nog even om of het Plien zou worden of Maria. Wat heeft die meid een geluk. Ze heeft een hele leuke vent gekregen en ze zijn goed aan elkaar gewaagd. Er zal thuis nog wel om gedobbeld worden wie de uiteindelijke baas mag zijn....

Maar het is ook wel weer een leuk stel zo samen!   Groetjes, Jenni en Marjo.

Soms in de regen en zo nu en dan droog, maar wel weer een aantal nijnen voorzien van een goed thuis.

Dit was de laatste ‘koppelzaterdag’ van Veroon en mij. De komende zaterdagen zijn er: Tineke, Dorothea, Sandra en Wilma. Daarna hoopt Jenni alles zelf weer te kunnen bestieren. Dan ligt de nadruk ook niet meer op de zaterdagen en kan er doordeweeks ook gekoppeld worden.

Groetjes, Irma.

Nou, helemaal alleen hoef ik het niet te doen hoor. Marjo krijgt het koppelen steeds beter te pakken en blijft , samen met haar zus Ria ook komen voor schoonmaakwerk en zorg waar nodig. Tineke wil ook nog wel blijven helpen, met name bij het koppelen. Verder heb ik dan ook nog Gerda en Bep die er nog niet mee stoppen hoor. Zij zijn zo'n beetje de vaste vrouwen, samen met Marjo en Ria, die mij nog blijven helpen met het schoonhouden van de hokken en andere voorkomende klussen. En Carmen blijft gastgezin voor de kleintjes.  

Veronica blijft tot eind mei nog de mail verzorgen en de afspraken maken voor de koppelingen. Dit is een bereklus en zij heeft die geweldig vervult en doet dat dus nog een paar weekjes. Zonder haar geweldige inzet en planning was het onmogelijk geweest de opvang door te laten draaien! Hulde!!!!

Groetjes, Jenni.