Huize Pluis

8 november.

Sjonge jonge, wat een weer was het gisteren! Wind, regen, vallende bladeren... Ook wel mooi natuurlijk maar de troep die het achterlaat! Er stonden 2 koppelingen op het programma en er zouden 2 konijnen binnenkomen. Tineke kwam mooi op tijd om even alles klaar te zetten en door te praten. Aangezien ik me nu weer (en nog) goed voel, ben ik mee naar buiten gegaan en heb hier en daar wat meegeholpen. Veel te lastig om je handen in de zakken te houden terwijl er iemand hard aan het werk is en een hok soppen of uitvegen is geen zwaar werk, toch?

3 november

Een poosje geleden heb ik jullie gemeld dat ik een operatie moest ondergaan en daarna daarvan moest herstellen. In eerste instantie liet het zich aanzien dat het allemaal minder zwaar was uitgevallen dan gedacht en van die operatie herstelde ik dan ook vrij voorspoedig. Nu waren er ook wat weefselmonsters genomen uit het operatiegebied en die lieten wat onrustige cellen zien. Verder onderzoek was dus noodzakelijk.

Zaterdag 31 oktober

Wat een dag…...

Vanmorgen, iets voor negenen reed Veroon voor en ik stap in. Dan is het een half uur rijden en in dat halve uur kunnen we weer even lekker bijkletsen samen.Eenmaal bij Huize Pluis treffen we Jenni aan die aan het smoezen is met nieuwkomer Robby. Gevonden op straat in Ede en echt heel erg mooi om te zien. Niet wit maar licht met een iets donkere waas…. Hoe noem jij dat ook al weer Jenni? En lief, och zo lief. En een ram…. soms zie je het gewoon gelijk aan zo’n snuutje: een mooie rammenkop hè Veroon?

Zaterdag 24 oktober 

Vandaag ben ik, Tineke, alleen in de opvang om 2 koppelingen te begeleiden, 7 konijnen in ontvangst te nemen waarvan afstand wordt gedaan en 1 konijn aan te nemen van de dierenambulance. Dat lijkt op papier een rustig dagje omdat de afspraken mooi verspreid over de dag zijn gemaakt, maar de praktijk is toch een tikje anders. Gisteren zijn Veronica en Irma samen geweest om de hokken schoon te maken, zelfs die van Roos en Leo, de eigen konijnen van Jenni. Ook hebben zij alvast de hokken klaargemaakt voor 5 van de afstandskonijnen die vandaag worden gebracht met naambordjes en al! Dat is toch een warm welkom ;-). Van één afstandskonijn hebben ze de nagels nog geknipt omdat die wel behoorlijk lang waren.

19 oktober

Zaterdag was het weer een komen en gaan in de opvang van mensen met konijnenmandjes. Irma, Veronica en Tineke hadden hun handen vol maar dat is deze dames wel toevertrouwd. En na zo'n drukke dag had Irma gelukkig ook nog genoeg puf over om er weer een leuke blog over te schrijven. Lees maar weer lekker mee!

Zaterdag 17 oktober 2009

Vorige week zijn Veronica en ik op vrijdag geweest om alle hokken schoon te maken. Zaterdag 10/10 heeft Tineke Nick en Twister herplaatst en eerder die week is Demi herplaatst. Van de week is ook nog Droppie herplaatst. Huize Pluis draait op volle toeren!

5 oktober

Ik ben er weer, maar nog niet helemaal, zoals jullie wel zullen begrijpen. De operatie op zich is reuze meegevallen (Hoera) maar er was nog een vervelende nasleep vanwege een complicatie van de ruggeprik. Maar gelukkig is ook dat nu weer achter de rug en ben ik bezig te herstellen. Veel rust en 6 weken niet tillen en geen zwaar werk...pffff. Maar gelukkig kan ik die rust nemen dankzij de geweldige hulp van ons superteam. Mag nog maar eens gezegd!

Dat superteam heeft afgelopen zaterdag maar liefst 7 konijnen aan een goed, nieuw thuis geholpen! Lees hieronder het verslag van Irma.

 

23 augustus.

Vorige week zaterdag waren Irma, Veronica en Tineke hier om te helpen. Ook Carmen kwam dinsdag nog langs. Morgen word ik, Jenni, n.l. opgenomen in het ziekenhuis voor een operatie, dus zal ik een tijdje niet in staat zijn de opvang te bestieren. Er was dus meteen een heuse overdracht en doorspreken van zaken aangaande de opvang en deze 4 vrouwen gaan het nu doen, naast hun werk en gezin. Ik besef dat ik in mijn handjes mag knijpen met dit superteam, want alles gaat gewoon door: plaatsen, koppelen (Veronica, Irma en Tineke) ,poetsen (alle vier), de website (Tineke), de mail (Veronica), de blog (Irma) en dierenartsbezoek (Carmen).

En niet te vergeten Bert, die hier thuis natuurlijk alles draaiende gaat houden en het eten en drinken van de konijnen en de zorg voor de eigen dieren voor zijn rekening neemt, en als ik straks weer uit het ziekenhuis ben, mij erbij!

Wat mijzelf betreft hoop ik over een aantal weken weer voorzichtig wat taken hier en daar zelf te kunnen gaan doen. Eerst maar eens even goed herstellen. 

20 september

Gisteren was een bijzondere dag. Veronica en Irma, de top-vrijwilligsters van Bunny Bin kwamen helpen! Nou, dan heb je wat in huis. Twee vrouwen, die, na jarenlange samenwerking zo op elkaar zijn ingespeeld dat het schoonhouden van een opvang kinderspel lijkt. Alles, maar dan ook ALLES kreeg een beurt. Ook de hokken van mijn eigen konijnen, die ik normaal gesproken altijd zelf doe. Nou, Roos vond het geweldig en hield nauwlettend toezicht op de werkzaamheden in haar Burcht.

 

6 september

De afgelopen week begon het er weer een beetje op te lijken. Er komt weer wat doorstroming op gang. Wat plaatsingen en morgen komen dan officieel de laatste konijnen binnen die absolute voorrang hebben, voordat er weer aan de wachtlijst van afstandskonijnen gewerkt kan worden. Het is dan ook belangrijk dat mensen snel reageren en dan ook op zo korte mogelijke termijn een afspraak maken voor de plaatsing. Die laatste voorrangskonijnen zijn er dan ook maar meteen even 5 stuks. 2 zoons van Wobke, die nog in het pleeggezin zaten en 3 gedumpte konijnen bij de Dierenambulance Ermelo, die zolang werden opgevangen door een welwillende vrijwilliger, totdat er bij Huize Pluis weer ruimte vrij zou komen. En intussen bleef de plaatselijke dierenambu ook maar aanleveren. Zo kwam eergisteren nog Manus binnen...

3 september

Zondagavond kwam Nick terug uit het pleeggezin. Sandra was met haar gezin een dagje weggeweest en bij thuiskomst zag zij dat Nick zijn rechterachterpootje niet gebruikte. Ze heeft hem toen meteen naar mij gebracht en maandag ben ik met hem naar de Dierenarts gegaan. Hij leek niet veel pijn te hebben want hij huppelde op 3 poten door zijn hok en at ook normaal. Maar dat er iets mis was, was wel duidelijk. Dus werden er eerst maar eens röntgenfoto's gemaakt.